Blog 6.

Gelijke kansen op de arbeidsmarkt met een zichtbare beperking? In deze blog deel ik mijn ervaringen en tips voor een inclusieve werkomgeving. Benieuwd naar de obstakels en successen die ik tegenkwam? Lees verder en ontdek hoe we samen een meer diverse en productieve arbeidsmarkt creëren!

Mijn ervaring
Toen ik eindelijk 15 jaar was, begon ik serieus te werken. Voor die tijd bezorgde ik wel kranten, maar op mijn vijftiende mocht ik eindelijk solliciteren voor mijn eerste bijbaantje. Op advies van mijn naasten besloot ik destijds om geen foto op mijn cv te plaatsen, omdat dit mensen vaak onbedoeld afschrikt. In die periode kreeg ik meerdere afwijzingen zonder duidelijke reden, wat natuurlijk kan gebeuren. Echter, mijn eerste sollicitatiegesprek bij een supermarkt in de buurt was een grote teleurstelling. Het was mijn allereerste gesprek met een werkgever en ik was erg onzeker over hoe ik mezelf moest presenteren. Als iemand met een zichtbare beperking voelde ik extra druk om te bewijzen dat ik ‘normaal’ kon functioneren. Helaas liep dit gesprek niet zoals gehoopt. Ik was nogal terughoudend over mijn beperking en de werkgever leek na binnenkomst totaal niet geïnteresseerd. Na slechts 10 minuten stond ik alweer buiten. Hoewel ik niet zeker weet of het aan mijn uiterlijk lag of om andere redenen, kreeg ik later een vage afwijzingsmail. Op dat moment was ik 15 en erg ambitieus.

Ondanks deze tegenslag besloot ik mijn zoektocht voort te zetten. Bij mijn tweede sollicitatiegesprek paste ik mijn aanpak aan. Ik plaatste mijn foto op mijn cv en ging veel opener het gesprek in bij potentiële werkgevers. Ik besloot hier dan ook altijd mijn beperking ter sprake te brengen. Sommige werkgevers waren erg voorzichtig in hun vragen naar mijn beperking, wat ik volledig begreep. Ik benadrukte altijd dat ik, ondanks mijn beperking, capabel was om vrijwel alle taken uit te voeren. Ik legde uit wat mijn beperking inhield en beantwoordde hun vragen eerlijk en op een begrijpelijke manier. Ik heb door de jaren heen tussen de 10 en 15 afwijzingen ontvangen, waarvan ik vermoed dat sommige te maken hadden met mijn beperking.

Hoe ga ik ermee om?
Tijdens wel succesvolle sollicitatiegesprekken en eenmaal op de werkvloer kreeg ik gelukkig vaak vragen over mijn beperking. Wat voor mij belangrijk was, was openheid. Het is er, laten we erover praten. Ik heb geleerd trots te zijn op wie ik ben en mijn plek op de arbeidsmarkt te veroveren. Werkgevers die mijn capaciteiten zagen, wilden mij vaak door mijn werk en passie niet meer kwijt, waardoor ik trouw bleef aan sommige werkgevers en er zelfs na stages altijd kon blijven.

Tips voor werkgevers en collega’s
Begrip tonen, open staan en niet in hokjes denken zijn cruciaal. Een ander uiterlijk betekent niet automatisch een verminderde capaciteit. Creëer een veilige omgeving waarin mensen met een beperking zich comfortabel voelen en moedig open gesprekken aan. Als je merkt dat er geroddeld wordt of iets niet klopt, neem dan de tijd om dit aan te pakken. Een gelukkig team is een succesvol team.

Wat ik nog kwijt wil
Mijn (ex)-collega’s en werkgevers hebben mij enorm veel zelfvertrouwen gegeven, waarvoor ik hen tot op de dag van vandaag zeer dankbaar ben. Ondanks enkele nare ervaringen, heb ik altijd bij de leukste banen gewerkt (en werk ik nog), onder de leiding van de liefste werkgevers die mijn capaciteiten op waarde wisten te schatten. Ik ben er sterk van overtuigd dat ik, ongeacht eventuele tegenslagen in de toekomst, altijd kan blijven leren en groeien. Onthoud altijd: je bent het waard! Laat jezelf nooit ontmoedigen door een tegenslag of negatieve ervaring. Probeer, hoe moeilijk het ook kan zijn, er overheen te komen en door te gaan. Er is altijd een plek voor jou op de arbeidsmarkt, en ik weet zeker dat als een sollicitatiegesprek een nare ervaring was, dat niet de plek voor jou is. Dank je wel voor het lezen en vergeet niet om niet in hokjes te denken.

Veel liefs, Jahlisa.